Edufloor blogt

Marcel de Leeuwe kijkt in een blogpost terug omdat hij zijn 10.000ste twitterbericht heeft geschreven.

Op Leerbeleving.nl duidt hij de waarde die Twitter voor hem heeft. Zakelijk, privé maar ook op het gebied van e-learning en onderwijs. Een gedegen stuk met veel reacties die erop wijzen dat Twitter niet zomaar een dorpskroeg is waar mensen vertellen dat de kat ziek is of het eten niet smaakt. Nee, het bevestigt ook mijn standpunt: Twitter is een waardevol medium.

Ik heb dan weliswaar pas 4405 tweets geschreven, ik heb er al veel waardevolle informatie, contacten, werk en ideeën aan overgehouden. Ook nu ik sinds mijn ongeluk op 27 februari niet echt kan werken, merk ik hoe belangrijk de contacten via Twitter zijn. Het begon meteen al in het ziekenhuis waar mijn iPhone zorgde voor het contact met de buitenwereld: telefoon, e-mail, sms en vooral Twitter. Maar ook nu nog, wanneer ik bijvoorbeeld niet fysiek aanwezig kan zijn bij een conferentie, interessante bijeenkomst van Kennisnet, Wikiwijs of Les 2.0 of bij een cursus: er is altijd Twitter. Mensen die wél aanwezig zijn doen verslag van wat ze zien en horen en geven daarmee mij het idee dat ik er toch zelf bij ben.

Twitteren is kunst

Ik maak zelf de keuze over wat ik wel of niet twitter. Privézaken krijgen wat mij betreft niet veel aandacht, ik twitter omdat het waardevol is voor mijn werk als educatief auteur. Maar omdat ik zelfstandig ben, veel thuiswerk en ook nog eens op een melkveehouderij woon en graag door de polder fiets, kunnen privézaken soms niet onopgemerkt blijven. Het heeft teveel invloed op mijn werk en dus vind ik dat er soms over mag twitteren. Ik probeer een balans te vinden: mijn volgers mogen weten hoe de genezing verloopt, dat er op een melkveehouderij in een vlakke polder altijd wel wat gebeurt, maar vooral dat ik dol ben op mijn (onderwijs)werk.  En die balans vinden, dat is twitterkunst!