leven (en dood) op de boerderij

De afgelopen week was druk. Te druk. Maar daarin ben ik niet alleen, wie heeft het niet druk? Maar het had weinig met onderwijs te maken. Of ja, toch wel. Het was de combinatie van boerderij en onderwijs. Want ik ben weer iedere dag voorzichtig aan het onderwijs-werk. Kleine klusjes voor uitgevers die me tijd en ruimte geven weer op te starten. En het lukt:  schrijven, denken, concentreren op één ding: ik merk dat ik vooruit ga en ook anderen merken het. Ik ben er zo blij mee, want ik voel me weer nuttig.

Zorg – druk
Maar ook het dagelijks leven met familie en de boerderij kan druk zijn. Maandag, inmiddels bijna een week geleden, heeft mijn vader een nieuwe heup gekregen. Het is allemaal perfect verlopen en sinds donderdag is hij al weer thuis. Heerlijk, 77 jaar, de operatie veel te lang uitgesteld waardoor hij bijna niet meer kon lopen! Nu dus verlost van deze pijn en voorlopig revalideren met krukken. Hij woont samen met mijn moeder hier vlakbij, dus de afgelopen week was vol met ziekenhuisbezoek, de familie en vrienden per mail op de hoogte houden en de laatste dagen wat praktische hulp geven bij mijn ouders.

Boerin
Dit betekent dat mijn vader niet meer op de boerderij kan helpen en ik dus meer doe dan voorheen. Heerlijk om te doen en in de vroege morgen en vroege avond ben ik een paar uur extra bezig in de stal. De iPhone gaat altijd mee en dat betekent: foto’s maken. Ik deel ze graag met jullie. En ik kan het niet laten, ik geef er toch een onderwijs-tintje aan mee. Ik heb geprobeerd bij iedere foto een beschrijving te maken. Voor mij is alles zo gewoon en duidelijk, maar als je niet dagelijks op een boerderij komt, zie je niet of een kalf 1 week of 8 weken oud is. En weet je misschien niet dat kalveren ook muesli eten. Maar na het zien van de foto’s misschien wel.

Afscheid nemen
Maar de allerlaatste foto laat óók zien dat het niet alleen léven is hier. Een dode koe onder een kleed is de harde werkelijkheid, soms. Sinds maandag was ze niet in orde. We vermoedden dat ze 4 weken te vroeg zou kalven en hadden twijfels over het in leven zijn van haar kalf. Donderdag is ze met hulp van de veearts bevallen, van een dood kalf. Bij de bevalling is echter een gat in de baarmoeder ontstaan. De nacht erop is moederkoe hierdoor gestorven … En dan kun je 50 melkkoeien hebben en nog allerlei jong grut, ieder dier is er één. Je ziet de meeste dieren iedere dag, je hebt contact met ze en je kent ze allemaal. Allemaal met hun eigenaardigheden: de kroeler, de adhd’er, de slome, de snelle, de veel-melk-gever, de bospeen-uier-koe, de grote, de kleine, de mooie, de lelijke, de zwarte, de rode … En daarom heb ik verdriet wanneer er een dier dood gaat, of om andere redenen de boerderij verlaat. Daarom.

3 Reacties »

Florina op 17 oktober 2010 in onderwijs, persoonlijk, platteland, zorg

3 Reacties op “leven (en dood) op de boerderij”

  1. Leen Vreugdenhil reageerde op 17 okt 2010 om 11:55 #

    Complimenten voor je mooie en (voor mij) herkenbare verhalen!

  2. Florina reageerde op 17 okt 2010 om 13:31 #

    Beste Leen,
    Dank je wel voor je compliment. Inmiddels zijn we via Linkedin ook gelinkt en heb je al wat toelichting gegeven.
    Maar ik heb blijkbaar wat snaren geraakt met mijn blogpost. Ook op twitter krijg ik reacties. Wel fijn, want er ontstaat wel eens een beeld dat boeren alleen maar bezig zijn met geld verdienen en (daarom…?) klagen. Leven op een boerderij is leven met de natuur, met dieren en alles wat daarin en daarmee gebeurt. Het zit ín je, bij mij wel althans. En natuurlijk moet je zakelijk denken, want er moet immers ‘brood op de plank’ . Maar én én is mogelijk: met liefde voor wat leeft proberen een inkomen te verdienen. Het ene jaar minder, het andere jaar wat meer. Maar als je maar tevreden kan zijn en verstandig omgaat met dieren, natuur én geld, dan kom je een heel eind! Mijn tweede liefde is het onderwijs, en voor mij en mijn broer de ‘tweede tak’ 🙂 Onze manier van ‘verbreden’. Maar ok dát kan samen: boerderijeducatie! En daarover dub ik. En denk ik. En twijfel ik. En …
    Wordt vervolgd. Mijn derde blogpost over “leerboerderij’ moet nog komen. Maar daar wordt aan gewerkt.
    Hartelijke groet,
    Florina.

  3. Agnes reageerde op 17 okt 2010 om 21:29 #

    Mooi hoe je het boerenleven beschrijft en beeld erbij laat zien, zeker educatief! En dat het niet alleen maar ‘zakelijk’ is maar dat je ook de liefde voor de dieren laat zien is goed en mooi!

    Groet, Agnes

Trackback URI | Reacties RSS

Laat een reactie achter