Een oud boerengezegde luidt: “Ochtendrood water in de sloot” (een rode zonsopgang is een teken dat er neerslag op komst is).
Maar voor mij geldt: “De morgenstond heeft goud in de mond” (vroeg opstaan is veel waard). Deze foto maakte ik zojuist. Om kwart over acht kwam ik terug van mijn dagelijkse fietsronde. Het recreatiegebied Slingerland in Goudriaan op 100 m afstand van onze boerderij werd belicht door een prachtig morgenrood. Een moment om even te stoppen.
Iedere dag een blog schrijven is nog wat hoog gegrepen. Maar iedere dag een foto of ander beeld op Flickr plaatsen, moet lukken! Het houdt vast de verveling buiten de deur! Alhoewel ik daar totaal geen last van heb, maar ik voorkóm het maar graag Lees verder »
Deze kerst lijkt in het teken te staan van fotograferen. Misschien is dat wel zo: heb betekent dat ik de tijd ervoor genomen heb. De rust ervoor genomen heb.
Bij 12 graden naar de Lek fietsen is dan ook heerlijk om te doen. Onderweg schapen gezien, een druk bevaren rivier, en tot slot een verkeersspiegel waar ik een grapje mee uitgehaald heb.
Je zou eindeloos foto’s kunnen maken rond deze tijd.
Giessenburg - Riviertje de Giessen in de herfst
Zondag 16 oktober was zo’n dag: stralend zonnig, een natuur waar de heerst zichtbaar wordt. Ik heb die dag veel foto’s gemaakt omdat ik er de tijd voor nam. En dat gebeurt niet zo vaak. Domdomdom. Lees verder »
Dat vragen mensen vaak, sinds mijn ongeluk op 27 februari 2010. Toen reed die jongen op zijn scooter ‘zomaar’ zonder op te letten het erf bij zijn huis af. En ‘toevallig’ reed ik daar op mijn fiets.
Fiets: totalloss
Inmiddels zijn gebroken onderdelen weer genezen. In de loop van de middag geeft mijn schouder wel aan dat’ie moe wordt en gaan pezen en banden wat trekkerig aanvoelen en staat er druk op mijn oogkas. Maar da’s peanuts. Op mijn slaap zit een rare tinteling als ik met mijn vinger over een onderliggende zenuw wrijf, maar daar moet ik dus gewoon niet wrijven. Opgelost.
Dus eigenlijk gaat het van buiten gezien best goed. Vind ik wel. Maar ja, het zou geen ‘verhaal’ zijn als er geen ‘maar’ aan zit. Dus… Lees verder »
Deze hashtag gebruik ik op Twitter regelmatig. Omdat herstellen van mijn fietsongeluk voor mij meer energie kost dan mijn werk vóór het ongeluk. De hersenschudding eist zijn tol: concentreren is moeilijk, drukte om me heen is taboe, heb paniek en soms woedeaanvallen, werk volop met to-do lijstjes omdat ik alles vergeet en ga stotteren als ik moe wordt van praten. Het schijnt er allemaal bij te horen, maar om dat te accepteren en weten dcat het nog wel een jaar kan duren, betekent voor mij heel hard werken!
Twitter is voor mij een manier om toch iedere dag mijn hersenen actief te houden. Ik wil enigszins op de hoogte blijven van alles wat speelt in het onderwijs. En wat de mensen uit mijn netwerk in de onderwijs en ictwereld allemaal voor (leuke en interessante) dingen doen en vooral online delen. Zo pikte ik weer wat interessante web 2.0 tools op. Ik heb ze gedeeld via de community verzorging en som ze hier ook even op. Als hersentraining
Wetoku is een online tool waarmee je webcam interviews kunt opnemen en embedden in een site of weblog. Log in op je wetoku-account, kies ‘start new interview’ en stuur een uitnodiging naar degene die je wilt interviewen. Wetoku neemt de video’s van beiden op. Wanneer je de code embed in je site of blog, verschijnen de video’s naast elkaar op je site/blog.
Glogster is een erg leuke tool om je eigen poster te maken. Het is eens een andere verwerkingsvorm dan een Word-werkstuk of een PowerPointpresentatie. Glogster is eigenlijk een digitale manier om een collage maken.
Wallwisher is een online prikbord waar jezelf en mensen die je hebt uitgenodigd virtuele post-its kunt plakken. Arjen Meijer geeft op zijn weblog een mooi voorbeeld om Wallwisher in te zetten op het digibord. Weliswaar in het PO, maar er zijn genoeg voorbeelden te bedenken die in de VO klas toepasbaar zijn.
Het schrijven van dit item vergde veel inspanning. Maar een last is nu van mijn schouder!
De schroeven doen hun werk. Ondanks vreemde stand.
Opeens terug naar af. Op 27 februari werd ik van de fiets gereden door een scooter en dan ziet je leven er tijdelijk heel anders uit!
Hieronder een foto van mijn gehavende fiets en een diashow. De losse foto’s staan ook nog hier overigens. ”Het is maar een fiets” zal je denken, maar voor mij geldt dat niet: mijn fiets is voor mij wat voor veel mensen hun auto is. Ik doe er alles mee, iedere dag weer. Werk, vakantie, boodschappen, toeren enzovoort. Het is nu eenmaal mijn grote hobby en heb nog twee fietsen: race- en mountainbike. Dat verklaart misschien de tranen als ik naar de foto’s kijk…
Ik ga hier meer over bloggen. Maar niet vandaag. Geduld …
